Online themabijeenkomst Levend verlies (1)- Het liefst overleef ik mijn eigen kind

Dit is de eerste avond van 3 online themabijeenkomsten over Levend Verlies (of chronische rouw). Het is mooi om alle drie de avonden te volgen maar u kunt ze ook afzonderlijk bijwonen. De eerste avond staat in het teken van jezelf; Hoe ga ik om met chronische rouw?

”Het lijkt erop dat je het nog niet geaccepteerd hebt”. Herken je deze uitspraak? Levend verlies is ingewikkeld omdat het niet eindig is. Telkens wordt je opnieuw geconfronteerd met de beperking van je kind, jezelf of je naaste. Je moet verwachtingen bijstellen of leren omgaan met een nieuwe realiteit. En deze momenten zijn altijd onvoorspelbaar. Wat betekent dat voor jou? Welke emoties spelen dan een rol? Welke herkenning of erkenning ervaar je? Heb je steun aan je geloof of lijkt het of God er niet is?

Als ouders van een kind met een beperking ervaar je ook levend verlies. Die verliezen bestaan uit tal van ‘kleine’ gebeurtenissen waarbij je je rol als vader en moeder niet kunt vervullen op de manier zoals je dat wilt. Waarop je de zorg uit handen moet geven, maar soms aan je water voelt dat het niet goed gaat met je kind, maar dit niet met anderen kan of durft te delen. Het maakt dat je als ouders op veel (onverwachte) momenten in je leven voor ingewikkelde keuzes of pijnlijke mijlpijlen komt te staan. Alhoewel een kind met een (zware) beperking niet altijd een lang leven gegeven is, lopen er tal van ouders rond met een reële angst over wie er voor hun kind zorgt als hij of zij er niet meer is.

Themabijeenkomst

Tijdens deze avond gaan we hierover met elkaar in gesprek onder leiding van Sabine Jochems (rouwdeskundige). Zij zal ons meer vertellen over dit thema en beantwoord graag vragen. De deelnamekosten bedragen €5,-. Deelname is gratis voor leden van Dit Koningskind.

Aanmelden: Via dit aanmeldformulier

”Het lijkt erop dat je het nog niet geaccepteerd hebt’. Op het moment dat mensen zo’n uitspraak doen, geven ze impliciet aan dat je er niet meer over hoeft te spreken. ‘Het wordt tijd dat je het wél accepteert en je leven weer oppakt’. Alsof het leven altijd maar fijn moet zijn. Het is niet altijd fijn, soms oneerlijk. Best vreemd om dat te accepteren. Verdriet laat zich niet wegduwen. Het wil en moet er zijn. En verdriet is er. Na elke achteruitgang, na elk verlies. Elk verlies heb je te incasseren en te doorleven. Gelukkig hebben we daar rouwprocessen voor. Als ze er maar wel mogen zijn.” Verder lezen? Klik hier voor de complete blog van Sabine Jochems over acceptatie